เชือกป่านสามารถยึดเรือขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักนับหมื่นตันได้หรือ? ทำไมไม่ใช้สายเคเบิลเหล็กและเชือกป่านเมื่อเรือลำยักษ์จอดเทียบท่าล่ะ?

ทำไมไม่ใช้สายเคเบิลเหล็กและเชือกป่านเมื่อเรือเทียบท่า?

เมื่อเรือเทียบท่า นอกเหนือจากการทอดสมอและจัดเก็บบนฝั่งแล้ว วิธีการส่วนใหญ่ที่ใช้คือการจอดเรือ ซึ่งหมายความว่าเรือจะเทียบท่าบนฝั่งและยึดด้วยเชือกที่ผูกไว้กับหลักชายฝั่ง

ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์เชือกเรือ ผู้คนใช้เชือกโลหะมากขึ้น เช่น เคเบิลเหล็กและเหล็กกล้า

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสภาพแวดล้อมทางทะเลที่ชื้น เชือกและสายเคเบิลโลหะจึงมีแนวโน้มที่จะเกิดสนิม ทนต่อการกัดกร่อน น้ำหนักมาก ต้นทุนสูง และใช้งานยาก พวกเขาจะไม่ได้รับความเสียหายเป็นเวลานาน

นอกจากนี้ เมื่อเรือเทียบท่าบนผิวน้ำ กระแสน้ำและคลื่นลมอาจทำให้เรือแกว่งไปทางซ้ายและขวาได้ และมีข้อกำหนดบางประการสำหรับความยืดหยุ่นของเชือก สายเหล็กที่มีความแข็งแรงสูงแต่มีความยืดหยุ่นต่ำไม่เหมาะอย่างเห็นได้ชัด

ดังนั้นเมื่อมีการพัฒนาวัตถุดิบทางเคมี เช่น ฝ้ายและโพลีเอสเตอร์ พวกเขาจึงเปลี่ยนสายเคเบิลเหล็กอย่างรวดเร็วและใช้สำหรับจอดเรือ

ปัจจุบัน วัสดุที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับเชือกเรือในประเทศจีนคือเส้นใยโพลีโพรพีลีน และวัสดุเชือกเกรดสูงสุดคือโพลีเอทิลีนที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูง

เมื่อเปรียบเทียบกับสายเหล็กแล้ว สายเคเบิลเหล่านี้ไม่เพียงแต่ทนทานและทนต่อการสึกหรอ แต่ยังมีความยืดหยุ่นได้ดีอีกด้วย มีน้ำหนักเบา ทนทานต่อสนิม และมีความต้านทานแรงดึงสูงมาก

ยกตัวอย่างเรือบรรทุกน้ำมัน คอสเพรล ทะเลสาบ จาก จีน คอสโก้ การส่งสินค้า เป็นตัวอย่าง โดยใช้สายเคเบิลโพลีเอทิลีนประสิทธิภาพสูงน้ำหนักโมเลกุลสูงพิเศษของ ไดนีมา

ภายใต้เส้นผ่านศูนย์กลางเดียวกัน น้ำหนักของเชือกไฟเบอร์เพียง 1/7 ของเชือกลวดเหล็ก แต่กำลังรับน้ำหนักสามารถเข้าถึงมาตรฐานเดียวกัน

การจอดเรือซึ่งโดยปกติจะใช้เวลา 4 ชั่วโมงจึงจะเสร็จสมบูรณ์ ขณะนี้สามารถทำได้ภายในเวลาเพียง 70 นาทีโดยใช้เชือกไฟเบอร์ และอายุการใช้งานของเชือกอาจถึงสิบปีหรือนานกว่านั้นด้วยซ้ำ